Zitten blijven en trappen

Artikelindex

Eric WillemseHet idee is een paar jaar geleden ontstaan toen ik van een vriend hoorde dat hij op zijn mountainbike de Mont Ventoux beklommen had. Hij reed zijn zware tochtje over de weg vanuit Malaucène. “OVER DE WEG?” “Op een ATB?”, vroeg ik me stilletjes en verbaasd af. Dat kan vast ook anders.

En zo bedacht ik me dat die Ventoux ook wel off the road te beklimmen moest zijn. Ik ben als ATB-er niet zo happig op asfalt, en uitlaatgassen en herrie van passerende autos. Met die gedachte belandde ik in de wintermaanden op de site van www.dekaleberg.nl en inderdaad: er zijn off the road route’s voor een beklimming.

Ieder jaar neem ik trouw mijn ATB-tje mee op vakantie om wat tochtjes te scoren. In de zomer van 2006 zijn we op vakantie geweest in de Val de la Durance, zeg maar zo’n 100km ten oosten van de Ventoux en het moest er maar eens van komen.

Heel keurig laadde ik de route’s in mijn GPS, zodat ik niet bij iedere bocht of kruising een kaartje voor de dag hoef te toveren en gewoon lekker kan blijven doortrappen. Een ATB-maatje hoorde van mijn plan en legde zijn camper aan in Buis de Baronnies. Op een van de laatste vakantiedagen spraken we af en fietsten we naar Bedoin. Na 30km stonden we aan de voet. Naar mijn idee leek me dat de minst moeilijke beklimming. Rustig en behoudend op mijn hartslagmetertje starten we voor het eerst een off the road klim naar de top. Op reserve en af en toe een fotootje maken, we wisten immers niet wat ons verder nog te wachten stond. Het viel niet tegen. Het pad was goed te berijden, een lekker zwaar pad, passages met wat zachter grint en soms erg grof grint en rotsblokken. Mijn GPS had goed werk gedaan; ik heb geen kaart nodig gehad en was niet eenmaal fout gebiked. Uiteindelijk slaagden we in onze missie, en na 97km fietsen (en een ATB-klim de Ventoux op) waren we weer terug in Buis des Baronnies. We genoten nog wat na van onze vermoeienissen, maar bij mij was het idee van “Forestier du Mont Ventoux” al geboren. TWEE KEER IS WEL HEEL APART!! Dat doe ik nog eens…..

2007

Weer togen we deze vakantie naar de Val de la Durance, een prachtig gebied om te ATB-en en te wandelen (kijk maar eens op www.atbdrive.nl). En bovendien niet zo ver van de Ventoux af. Ingeschreven voor de Forestier Proef. Keurige set met kaartjes en stempelkaart ontvangen. De kaartjes wel meegenomen maar de route’s had ik al in mijn GPS staan. Mijn fiets heb ik wat aangepast. Vorig jaar telde mijn lichtste verzet 28 tandjes achter en 22 voor. Ik kon toen goed vooruit met 28-24-21 achter, maar toch…. dit jaar had ik er nog maar een kleiner verzetje bijgezet, 30 tandjes. De Bedoïn-klim kenden we en we besloten eerst de onbekende Malaucène-variant te doen. Bovendien had ik gelezen dat er wat passages in de Malaucène-klim gelopen moest worden. 

3 augustus zou ik mijn fietsmaatje treffen in Malaucène. Helaas is dat mislukt en er zat niets anders op dan de tocht alleen te volbrengen. Uitstellen en afstellen kwamen niet in mijn woordenboekje voor. Dus alleen. En ja hoor, op de ruiterpaden ben je inderdaad helemaal alleen. Wat een rust. Je komt echt geen mens tegen. Op de Malaucène-klim trof ik twee wandelaars en twee andere ATB-ers en op de Bedoin-klim trof ik slechts één herder met een kudde schapen.

e-max.it: your social media marketing partner