(ADVERTENTIE)

Tips en waarschuwingen meervoudige beklimmingen

Een paar tips

  • Bij het voorkomen van narigheid spelen fietstechniek en coördinatie op de routes forestières een niet te onderschatten rol. Het is daarom naar mijn idee verstandig om dit deel van het parcours niet tot het laatst te bewaren. Dominic Rosé, die deze beklimming tijdens zijn Diable als vierde beklimming deed, bevestigt deze opvatting: het is een zware klus als je al moe bent. Zijn laat op de dag de krachten flink afgenomen, dan wegen de laatste loodjes op een wat normaler deel van het parcours in elk geval minder zwaar. Zeker als je voorziet dat je aan de late kant en misschien zelfs in de schemering aan de vijfde klim moet beginnen, is het niet verstandig daarvoor de krakkemikkige boswegen te bewaren. Waarom zou je er niet gewoon mee beginnen of ze bijvoorbeeld als tweede of derde klim doen?
  • Rijd de Diable, Cannibale, Forestier of Grandonneur ook niet in het begin en aan het eind van het seizoen, maar als de dagen lang zijn. In het donker uitgeput over de flanken van de Ventoux zwalken is niet aangenaam en bovendien gevaarlijk.
  • De boswegen van de Diable en Cannibale laten zich heel redelijk per racefiets bedwingen. Het valt echter te overwegen ze per mountainbike te nemen: een MTB ploegt immers gemakkelijker door gaten en gruis. Daar staat echter tegenover dat de zit en het ritme op dit type fiets anders zijn dan op een gewone racefiets. Die overgang moet je aankunnen. Kies dus bewust. De Forestier en de Grandonneur zijn domweg niet per racefiets te doen, daarvoor zijn diverse routes te slecht van kwaliteit.
  • Wie niet alleen denkt aan domweg doorstoempen, maar tevens oog heeft voor schoonheid doet er goed aan heel vroeg in de morgen op te stappen – denk in de zomer aan een tijd rond 04.00. Bij goed weer wordt een matineuze start op de top namelijk beloond met een onvergetelijke zonsopgang.  Bovendien: een goed getrainde renner moet toch gauw aan 15 à 16 uren fietsen denken, wat ‘mindere' goden hebben zeker nog meer tijd nodig – ter oriëntatie: tussen vertrek en aankomst van de Diable van Dominic Rosé, voortreffelijk getrainde klasbak, lag 14 uur - inclusief uitgebreide interviews onderweg, dat wel. Maar goed, na een rustig ontbijtje om 09.00 in het zadel gaan lijkt toch niet echt slim. Vergeet trouwens bij zo'n vroeg vertrek niet verlichting te monteren; die is de eerste, donkere uren beslist noodzakelijk (en wettelijk verplicht).
  • Auto's zijn niet toegestaan op de boswegen; ze kunnen er overigens absoluut niet uit de voeten. De toekomstige Diable, Cannibale, Forestier of Grandonneur zit op de RF's dus zonder gemotoriseerde begeleiding. Misschien is het dan ook geen gek idee een GSM mee te nemen om in noodgevallen hulptroepen in te kunnen schakelen. Aan de andere kant moet je niet al te veel vertrouwen stellen in de moderne techniek: alleen in de buurt van de top, bij les Grands Pins en in de omgeving van Chalet Reynard heb je een goede ontvangst.
  • Rijd daarom niet alleen over de routes forestières, maar minstens met zijn tweeën. In geval van nood kan de ander jou helpen of hulp halen.
  • Misschien is het ook wel handig de routebeschrijving mee te nemen voor-je-weet-maar-nooit-als-de-geest-door-de-vermoeidheid-niet-lekker-meer-werkt. Stop hem dan, mét je stempelkaart, in een plastic hoesje, dan vreet het zweet het papier niet zo aan. En neem de kaart Mont Ventoux 3140 ET TOP 25 van IGN mee; deze is ter plaatse te koop.
  • Lees ook de algemene tips voor het beklimmen van de Mont Ventoux
  • Nog veel meer tips e.d. vind je in het boek De kale berg – op en over de Mont Ventoux.


Een waarschuwing


Zeker bij mindere weersomstandigheden kan de Route des Chamois ronduit gevaarlijk zijn, gevaarlijker nog dan de Route des Cèdres. Regenwater dat van de hellingen stroomt, verzamelt zich hier tot woeste stromen in smalle kloven die min of meer haaks op de weg uitkomen. Vervolgens gutst het water dwars over de weg naar beneden, van alles en nog wat meesleurend. Bel dus bij twijfel voor je vertrek Météo Vaucluse of raadpleeg een ander weerbericht. Gebruik in ieder geval je verstand. En vergis je niet… Volgens officiële gegevens krijgt tijdens het seizoen gemiddeld elke week een coureur op de flanken van de Ventoux een fiks ongeluk. Meestal liggen zelfoverschatting en/of uitputting ten grondslag aan de ellende. In de eerste week van juni 2003 moesten de sapeurs-pompiers zelfs drie slachtoffers bergen. Dat was voor het Office de Tourisme in Bedoin aanleiding om in het kantoor een affiche op te hangen met een waarschuwing: wie te overmoedig wordt, valt de berg ten prooi. Ofwel, om Lévi Weemoedt te citeren: 
"En wie het allersnelst kan dalen, die krijgt een kist en klokgelui." 

Wat nam Bruno "FIetsbenen" Bobbink allemaal mee toen hij 6 keer de Ventoux op fietste?

 

Pin It
e-max.it: your social media marketing partner