Rond de top van de Mont Ventoux verandert het landschap abrupt. De dichte bossen maken plaats voor een kale, stenige wereld van witgrijze kalksteen, puinhellingen en nauwelijks begroeiing. Door dit opvallende en bijna buitenaardse landschap wordt dit deel van de berg vaak het maanlandschap genoemd.
Het maanlandschap begint vooral boven Chalet Reynard, waar de weg vanuit Bédoin en Sault boven de boomgrens komt. Ook vanuit Malaucène verschijnt het kale landschap in het laatste deel van de beklimming. De witte kalksteen en de vrijwel ontbrekende bomen geven de berg hier zijn karakteristieke aanblik.
De kale top is niet het gevolg van een gebrek aan leven, maar van de combinatie van hoogte, wind, kou en een kwetsbare bodem. De vegetatie heeft hier te maken met zware omstandigheden. De krachtige mistral kan in de winter bovendien sneeuw en ijs over de hellingen jagen.
Het maanlandschap is een van de meest herkenbare kenmerken van de Mont Ventoux. Voor fietsers vormt het ook een belangrijk psychologisch moment: na de beschutting van het bos ligt de top ineens zichtbaar voor je. Vanaf Chalet Reynard zie je de antenne op de top en lijkt het laatste deel van de klim dichtbij, terwijl er nog een zwaar gedeelte wacht.
De combinatie van de kale hellingen, de witte stenen en de enorme openheid maakt dit deel van de Mont Ventoux bijzonder. Het is een landschap dat sterk bij het karakter en het beeld van De Kale Berg hoort.
