Een beklimming vanuit Bédoin, met onderweg bijzondere plekken, verhalen en herinneringen
Conrad Broeders nam zijn volgers op Facebook tijdens zijn beklimming van de Mont Ventoux vanuit Bédoin letterlijk mee op de fiets. Onderweg stopte hij op een aantal markante plekken en vertelde hij live over de route, de berg en de bijzondere verhalen die bij de Ventoux horen.
De filmpjes werden rechtstreeks tijdens de beklimming gestreamd. Op deze pagina hebben we de video's en de bijbehorende verhalen samengebracht, zodat je de beklimming van Bédoin naar de top stap voor stap kunt volgen.
Soms serieus, soms met een knipoog, maar altijd vanuit zijn eigen ervaring als veelvuldig Ventoux-beklimmer.
Volg Conrad op zijn route van Bédoin naar de top en beleef de beklimming met hem mee.
Ik dacht: laat ik iedereen eens meenemen tijdens mijn beklimming van de Mont Ventoux.
Voor mij iedere keer weer een feest, hoe zwaar het ook is of kan zijn. Ik neem jullie mee langs bijzondere plekjes van deze beroemde beklimming van 21 kilometer. We starten in Bédoin en onderweg stoppen we op een aantal markante plekken.
Van Bédoin naar Saint-Estève
Op weg naar de top maken we een aantal stops met wat informatie over de route.
De bocht bij Saint-Estève markeert de start van het bos. Met alle drama en overdreven informatie op socials tegenwoordig moet ook de 21 kilometer met 7,1% gemiddelde stijging eraan geloven.
15,3 kilometer met 8,1% stijging lijkt een stuk zwaarder. Pfff… stick to the facts, mensen.
Je kunt de top nog even zien, maar daarna begint voor velen het ware afzien.
Next stop: gravel op de Ventoux.
Video 1 - Conrad neemt je mee vanuit Bédoin richting Saint-Estève, het punt waar het bos begint en de beklimming een ander karakter krijgt.
Gravel, brevetten en echte malloten
Een paar kilometer na de bocht van Saint-Estève kun je links de weg af en het bos in.
Er zijn drie brevetten te scoren als je een persoonlijke prestatie wilt neerzetten op de Ventoux.
Cinglé: drie keer naar boven op één dag, vanuit de drie startpunten: Bédoin, Malaucène en Sault.
Of vier keer op één dag, met als vierde beklimming de gravel-/MTB-route. Dan ben je Galérien.
Of je wordt dubbel malloot en doet alle drie de kanten dubbel!
Even wat perspectief: totaal 272 kilometer, waarvan 136 kilometer klimmen. En dat op één dag.
Lees er meer over op De Kale Berg: Mont Ventoux | De uitdagingen
Ik ga weer verder en stop over een paar kilometer, ongeveer op de helft van de klim.
Video 2 - Onderweg naar de helft van de beklimming: gravel, brevetten en de vraag hoe ver je eigenlijk kunt gaan op de Ventoux.
De Ventoux en de Tour de France
De Ventoux is vaak een scherprechter geweest in de Tour de France. Vorig jaar nog een mooie koers met een snelle winnaar. Ik was erbij en let wel: met nog één miljoen anderen op de berg die dag.
Dit jaar voor het eerst in de Tour de France Femmes.
Demi Vollering zou het wel even doen!
Ze keek te lang naar de gele trui en zette haar aanval op de leidende Niewiadoma te laat in. Op dit punt kwam de eerste aanval. De gele trui kon haar volgen en plakte lang aan haar wiel.
Chalet Reynard is niet ver meer, dus we spreken weer af op het ‘kale’ stuk.
Wie weet waarom het kaal is, mag het melden.
Op naar Chalet Reynard.
Video 3 - De Ventoux als scherprechter in de Tour de France. Conrad blikt terug op recente koersgeschiedenis op de berg.
De aanrijding van 2016
In de vorige reel zei ik: tot na Chalet Reynard. Maar ik wilde jullie niet aan deze plek voorbij laten gaan.
Aangezien socials leven van onzinnige headers, dacht ik: laat ik eens meedoen.
Maar inderdaad: een aanrijding op de Ventoux.
Ik dacht dat het in ’13 was, maar het was in 2016. Zoveel mensen op de berg en dan nog de hele karavaan met motoren en volgauto’s maakten dat er geen doorkomen aan was.
De mannen klapten op de motor en de rest is geschiedenis.
Er gebeurt altijd iets op de berg.
Als je gaat: respecteer de omgeving. Hij is meedogenloos.
Gaat het niet, stop dan.
Heb je het gehaald, ga dan niet als een ‘prof’ afdalen. Vallen is nooit fijn, maar zeker niet in dit landschap.
Maar blijf wel genieten.
Nu gaan we verder naar het kale stuk…
Video 4 - Chalet Reynard. Een plek die herinneringen oproept aan de chaotische gebeurtenissen tijdens de Tour van 2016.
Het kale stuk
De berg geeft en de berg neemt.
Tart haar nooit, want je gaat ten onder.
Wijze woorden van ervaren alpinisten. En geloof me: houd deze in acht.
Windsnelheden van 100 km/uur komen hier vaak voor. Vandaag houdt het wel op bij 25 km/uur, maar dat is genoeg om af te zien.
Je voorbereiding is key en je moet weten waar je grenzen liggen.
Vergeet niet: je moet ook nog afdalen!
Het kale deel, ongeveer zes kilometer, is onwijs. Uitzichten, elementen en je rijdt door een vreemde wereld.
Hoe komt het dat het zo kaal is?
Weet jij het? Lees het hier: Waarom heet de Mont Ventoux de Kale Berg?
Ik ga verder naar de top. Kwestie van doorzetten, want:
pijn is voor even en opgeven voor altijd.
PS. De volgende stop kent de grootste tragedie van de Ventoux, maar maakt hem meer dan heroïsch.
Video 5 - Het kale deel van de Ventoux. Wind, uitzicht en nog ongeveer zes kilometer tot de top.
Tom Simpson – de zwarte dag op de Ventoux
De eerste beklimming van de Ventoux in de Tour de France was in 1951. En meteen was duidelijk dat dit geen pannenkoek is.
Wisten jullie dat in de jaren ’60 de renners maar één keer drinken en eten uit de volgauto kregen? De rest haalden de knechten onderweg bij kroegen en restaurants.
Dat er van alles door elkaar heen ging, mag duidelijk zijn.
Dan 13 juli 1967, etappe 13.
211 kilometer in verzengende hitte.
Tom Simpson wilde winnen. Hij wilde de gele trui.
Aan de voet in Bédoin nog wat drank van zijn knecht, maar de klim is lang en ontziet niemand.
Tom viel uitgeput van de fiets, op minder dan twee kilometer van de top.
Terug erop en gaan.
En weer gevallen.
Het werd zijn dood.
Een zwarte dag in de wielerhistorie.
Dochter Joanne Kay Simpson keert na jaren terug bij het gedenkteken op de Ventoux en doet dit inmiddels iedere vijf jaar. Niet alleen, want samen houden we niet alleen Tom in ere, maar ook het feit dat veranderingen nodig waren. Dat renners niet als wilde strijders hun doelen moeten behalen.
Ik heb het geluk gehad het verhaal uit eerste hand te horen. Dat het niet is zoals bijvoorbeeld AI en ChatGPT het weergeven.
Ik heb ook het geluk dat ik inmiddels 35 keer die laatste kilometer heb mogen doen.
RIP Tom, en dank voor de mentale steun.
Ik ben bijna boven en al moet ik kruipen, ik zal het halen.
Ik zie jullie boven weer.
Maar neem even mee in gedachten wat er op de 13e is gebeurd.
Kleine voetnoot: 13 juli, 13e etappe, 13 treden naar het monument… toeval bestaat niet.
Lees over Tom Simpsn en de Memorials: Tom Simpson
Video 6 - Bij het monument van Tom Simpson staat Conrad stil bij de gebeurtenissen van 13 juli 1967.
De top!
Het is weer gelukt!
Met een aantal stops om jullie op sleeptouw te nemen.
De wind trok flink aan en op de top kon je de fiets als vlag laten wapperen.
Fantastische uitzichten en tijd voor een foto.
Video 7 - De top is bereikt. De 35ste beklimming van Conrad Broeders zit erop.
Het was de 35ste beklimming en ik hoop dat er nog meer mogen volgen.
De volgende keer weer eens van een andere kant: Sault, want dat is lekker rustig aanrijden, of Malaucène voor de mooie uitzichten.
Bedankt voor jullie aandacht.
Als bonus nog een stukje afdaling.
Wanneer ga jij een keer mee?
Video 8 - Nu snel naar beneden.
🔗 Meer lezen & vergelijken
Op de volgende pagina’s vind je uitgebreide informatie per route, met gedetailleerde profielen, tips en praktische adviezen:
- ➜ Beklimming Mont Ventoux via Bédoin – de zwaarste en bekendste route
- ➜ Beklimming Mont Ventoux via Malaucène – afwisselend en verraderlijk
- ➜ Beklimming Mont Ventoux via Sault – de meest geleidelijke beklimming
- ➜ Uitdagingen op de Mont Ventoux – Cinglé, Cannibale en meer
- ➜ Voorbereiding – voorbereiding, verzet, weer en strategie
- ➜ de Mont Ventoux in de Wielersport – o.a. de Tour de France
